Home > Katecheza niedzielna

W minionym tygodniu we wspólnocie kościoła modliliśmy się o powołania kapłańskie i zakonne. Jest to bardzo ważne, ponieważ daje się zauważyć, że ta forma poświęcenia życia Bogu spotyka się z coraz większą obojętnością. Jest wiele przyczyn, które mają wpływ na to, że młodzi ludzie nie odnajdują wystarczającej motywacji, aby poświęcić się misji głoszenia Ewangelii w dzisiejszym świecie. Powołanie jest przede wszystkim inicjatywą Boga, który powołuje do bycia świadkiem Jego obecności w dzisiejszym świecie, który z kolei nie jest zbyt zainteresowany tym co Bóg ma do powiedzenia. Papież Franciszek w orędziu na Światowy dzień Powołań pisze: „Myślę przede wszystkim o powołaniu do życia chrześcijańskiego, jakie wszyscy otrzymujemy wraz ze chrztem i które przypomina nam, że nasze życie nie jest owocem przypadku, ale darem bycia dziećmi miłowanymi przez Pana, zgromadzonymi w wielkiej rodzinie Kościoła. Właśnie we wspólnocie kościelnej rodzi się i rozwija życie chrześcijańskie, zwłaszcza dzięki liturgii, która wprowadza nas w słuchanie Słowa Bożego i w łaskę sakramentów. To właśnie tutaj, od najmłodszych lat, jesteśmy wprowadzani w sztukę modlitwy i braterskiego dzielenia się. Kościół jest naszą Matką właśnie dlatego, że rodzi nas do nowego życia i prowadzi do Chrystusa. Dlatego musimy go kochać nawet wówczas, gdy widzimy na jego obliczu zmarszczki kruchości i grzechu oraz musimy wnieść swój wkład, aby czynić go coraz piękniejszym i jaśniejącym, żeby mógł być świadkiem miłości Boga w świecie”.  Podczas majowych nabożeństw przyzywając wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny polecaliśmy Chrystusowi naszą szczególną intencję: Prosimy cię Panie o nowe powołania do stanu kapłańskiego, prosimy o misjonarzy ewangelizujących ludzi na całym świecie, prosimy o siostry, braci zakonnych, którzy z radością podejmą powołanie realizując drogę życia konsekrowanego. Wiemy dobrze, że powołanie rodzi się i wzrasta w rodzinie, która ceni sobie świętość i do niej dąży przez codzienny trud, wyrzeczenia, ale w poczuciu głębokiej więzi z Bogiem. Przed laty ukazała się książka, która zawierała 350 wypowiedzi kapłanów o drogach ich powołania do kapłaństwa. Jeden z nich liczył 58 lat i 30 kapłaństwa. Pisze:,, W dzień Bierzmowania Ks. Biskup powiedział do nas bierzmowanych: „ Może wśród was chłopcy, są tacy którym kiedyś nałożę ręce po raz drugi udzielając święceń kapłańskich”. Zostałem porwany przez głos Chrystusa. Ten sam biskup w rzeczywistości włożył ręce po raz drugi na moją głowę udzielając mi święceń kapłańskich. Były to ostatnie święcenia kapłańskie, jakich ten biskup udzielił przed swoją śmiercią.