Home > Katecheza niedzielna

Noszenie krzyża codziennego

Chrystus Zbawił nas swoją nauką, a przede wszystkim śmiercią krzyżową. Apostołowie nie tylko głosili słowo Boże, ale dla Chrystusa ponosili ofiary osobiste, zwłaszcza w prześladowaniach. Noszenie krzyża codziennego i droga różnych udręczeń jest zwykłą drogą życia chrześcijanina w świecie. Kto przed nim się cofa, przestaje być w duchu uczniem Chrystusowym.

Co na ten temat mówi Biblia?

Księga Syracha: „ Synu, jeśli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swoją duszę na doświadczenia! Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy, a nie trać równowagi w czasie utrapienia! Przylgnij do Niego, a nie odstępuj, abyś był wywyższony w twoim dniu ostatnim. Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapienia, bądź wytrzymały”. Ewangelia św. Łukasza: „ Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje”. List św. Jakuba: „ Za pełną radość poczytujcie sobie, bracia moi ilekroć spadną na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość”. Pierwszy List św. Piotra: „ Co bowiem za chwała, jeśli przetrzymacie chłostę jako grzesznicy? – Ale to się Bogu podoba jeżeli dobrze czynicie, a przetrzymacie cierpienia. Do tego bowiem jesteście powołani. Chrystus przecież również cierpiał za was i zostawił wam wzór, abyście szli za Nim Jego śladami (…). Cieszcie się, im bardziej jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, abyście się cieszyli i radowali przy objawieniu się Jego chwały.”

Istnieją dwa sposoby – i jakby dwa stopnie doskonałości – noszenia krzyża Chrystusowego. Pierwszy to krzyż Szymona Cyrenejczyka: przymuszony wziął krzyż na ramiona, bo taka była smutna konieczność. Wielu chrześcijan nosi taki krzyż, przeznaczony dla nich w planach Bożej Opatrzności. Oni powinni uzbroić się w cierpliwość i spokój w znoszeniu utrapień. Potrzeba bowiem czasu, aby przyszło zrozumienie krzyża jako narzędzia zbawienia siebie i innych. Drugi sposób niesienia krzyża to szczególne powołanie, aby naśladować, Chrystusa, który przyjął krzyż z czystej miłości dla grzesznych ludzi. To miłość krzyża, jest szczególnym darem, którego Bóg udziela wybranym ludziom, dostrzegając w nich przede wszystkim ogromną pokorę i szczerość w wypełnianiu Jego woli.